Je hoeft de wereld niet alleen te veranderen

Ik ben momenteel Evalutie van Kristel Vanderlinden aan het lezen. Een boek over het grootste onbenutte potentieel van deze eeuw: de vrouw.

Ik ben nog maar halfweg, maar het boek blijft al stevig hangen. Niet alleen tijdens het lezen zelf, maar vooral nadien. In gesprekken. In kleine bedenkingen tussendoor. In hoe ik kijk naar vrouwen, zichtbaarheid en de plaats die we innemen. Of soms net niet innemen.

Tijdens één van die gesprekken stelde iemand deze vraag: “Als vrouwen toch in de meerderheid zijn, waarom hebben we onze plek dan nog niet gewoon ingenomen?”

Goeie vraag.

Wat houdt ons tegen? Waarom schuiven we elkaar niet altijd naar voren? Waarom twijfelen we soms langer aan onszelf dan nodig is? Waarom wachten we op toestemming, terwijl we misschien al lang iets te brengen hebben?

Ik heb daar geen helder antwoord op. En misschien bestaat er ook niet één antwoord.

Wat ik wel weet, is dat ik de wereld niet alleen kan veranderen. Dat klinkt misschien klein, maar eigenlijk vind ik dat ook geruststellend. Want het betekent dat ik niet alles moet oplossen om toch iets te kunnen betekenen.

Met Luna Lounge probeer ik een plek te maken waar ondernemende vrouwen elkaar kunnen ontmoeten. Waar ruimte is voor echte gesprekken. Waar je mag delen wat goed gaat, maar ook wat schuurt. Waar we elkaar kunnen versterken zonder groter te moeten doen dan we zijn.

Ook in de gesprekken waarin ik klankbord mag zijn voor andere onderneemsters geloof ik daarin. Soms zit impact niet in grote woorden maar in iemand helpen scherper kijken. Iemand aanmoedigen om een keuze te maken. Iemand eraan herinneren dat diens stem ertoe doet.

En misschien is dat genoeg om te beginnen.

Als we allemaal in onze eigen omgeving wat meer ruimte maken voor elkaar, wat vaker onze stem gebruiken en wat bewuster onze plaats innemen dan kan dat samen wel degelijk verschil maken.

Niet later.
Maar nu.